Annem bana döner, “Güzel k\u0131z\u0131m, güne\u015ften sak\u0131nma! Toprak bizi besler, güne\u015f bu besini yakar. Güzelli\u011finin kayna\u011f\u0131d\u0131r güne\u015f. Bak güne\u015ften sak\u0131nanlara, hep sapsar\u0131 s\u0131ska kal\u0131r. Güzel k\u0131z\u0131m bu güne\u015f bir gün gelir de bu yeryüzüne küserse ya\u015fam kalmaz, her \u015fey yok olup gider. Ne bitki kal\u0131r dünyada ne de hayvan,” derdi.<\/p>\n
Ali ile Polat iki yoksul köylü çocuktur. \u0130kilinin en büyük zevki, meyvelerini köylülerle payla\u015fmayan a\u011fan\u0131n bahçesine dal\u0131p \u015feftali a\u015f\u0131rmakt\u0131r. A\u011façlar her y\u0131l öyle iri öyle sulu \u015feftaliler verir ki insan yemeye bile k\u0131yamaz…
\u0130\u015fte bu iri ve sulu \u015feftalilerden biri, bir gün sepetten dü\u015fer. Onu bulan Ali ile Polat, \u015feftaliyi yeni bir yolculu\u011fa ç\u0131kar\u0131r. Bu yolculukta \u015feftali bize etlerinden s\u0131yr\u0131l\u0131p nas\u0131l çekirdek oldu\u011funu, k\u0131\u015f\u0131n toprakta dinlenip baharda filizlendi\u011fini ve büyüyüp a\u011faç oldu\u011funda Ali ile Polat’\u0131 ne çok özledi\u011fini anlat\u0131r.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"