Batan g\u00fcne\u015f muhbir oldu, g\u00fcne\u015f kalpten do\u011facak.
Ve bu sabah g\u00fcne\u015fi gibi do\u011fan nefesler
Bir zamanlar \u00e7arpan kap\u0131lar\u0131ndan r\u00fczgar\u0131ndan,
Esintilerin, bozk\u0131r\u0131n, \u00e7i\u011fdemin ya\u015fand\u0131\u011f\u0131 yerlerden do\u011facak.
\u00d6yle bir g\u00fcne\u015f ki yakmayaca\u011f\u0131n\u0131n garantisinin oldu\u011fu i\u00e7li bir sevgi.
\u00c7izikleri, kesikleri, ac\u0131lar\u0131 ya da hayat\u0131m\u0131z\u0131n kara tarihlerini silen
On sekiz ekimde can \u00e7eki\u015fen iki kalbin g\u00fcne\u015fi do\u011facak.
Biz bu haberle uyand\u0131k, yalanc\u0131 \u00e7\u0131kmad\u0131 batan g\u00fcne\u015f.
Sabr\u0131n, umudun, beklemenin ad\u0131d\u0131r m\u00fckafat
\u0130yi ki do\u011fdun g\u00fcne\u015f\u2026<\/p>\n
——————-<\/p>\n
Murat k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck bedeniyle buz gibi odalar\u0131n perdelerini aralad\u0131, defalarca uykuya dald\u0131, sald\u0131 ruhunu \u0130zmir’in sokaklar\u0131na. Kimse bakmaz etmez derken buldu Sema’y\u0131… \u00d6nce derdini, sonra kalbini a\u00e7t\u0131: sonra hayat\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131, adad\u0131. Hep sevgiyi koydu evinin ortas\u0131na; g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcyle, bak\u0131\u015f\u0131yla, tatl\u0131 diliyle…
Sema da hep onu arad\u0131 Dursunbey’in kald\u0131r\u0131mlar\u0131nda, onu bekledi oturdu\u011fu \u00e7ay
bah\u00e7elerinde, buldu\u011fu gibi yumdu g\u00f6zlerini sevgisine, huzurlu anlar\u0131na… Hep umudun anahtar\u0131 vard\u0131 ellerinde, a\u00e7\u0131lmad\u0131k kap\u0131 kalmad\u0131 onlara. Hep kalpten niyet ederek bakt\u0131lar \u00f6nlerine. Hamd etmenin v\u00fccut bulmu\u015f h\u00e2liydi onlar.
Bu y\u00fczden bir imtihan size ne getirir bilemeyeceksiniz elbette ama unutmay\u0131n ki
sevginin oldu\u011fu yerde d\u00fcnyay\u0131 d\u00f6nd\u00fcr\u00fcrs\u00fcn\u00fcz. Umudunuz a\u00e7s\u0131n d\u00fcnyan\u0131z\u0131, y\u00fcr\u00fcy\u00fcn yal\u0131n ayak yollar\u0131n\u0131zda.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"