Nihal

Bu rüzgârlı tepede yağmurlara bıraktım sizi, gidiyorum.
Yenildim sessizliğe, anne, baba, yenildim sevgisizliğe…
Bir köksüz Çınar’dan dökülen son yaprak gibi kaldırımların oluklarına yığıldı ruhum...
Bırakıp gidiyorum sizi.
Çınar’ın beni bırakıp gittiği gibi…
Ben yersiz yurtsuzum, yollardayım; siz bu tepede yağmurun, güneşin koynunda…
Ben yapayalnız huduttayım; siz defnelerin, mavi çamların, servilerin altında…