Sustuğum Yerden

Vefa…Kimi zaman bir ismin içinde, kimi zaman bir suskunlukta gizlidir.Hayat, bize seçimler sunar. Omzumuza ağırlıklar bırakır, vazgeçişler öğretir. Ama bazen, hatırlamak yeterlidir: Nereden geldiğimizi, kim olduğumuzu, kimleri unutmamamız gerektiğini… Vefa, unutmamak değil; hatırlamayı seçmektir. Hatırladıkça yaşar insan. Bu yüzden, kalemin ucu hep geçmişin izlerine dokundu; geleceğe dair umutlarıysa sessizce satırlara işledi.Bu sayfalarda bulacakların bir öyküden fazlası. Bir iç döküş, bir hatırlayış, belki de bir yüzleşme. Ama her şeyden önce, insan kalabilmenin nahif bir çabası. Vefayla...