Bir Elmanın İki Yarısı

Alevilik; bir inançtan öte, bir duruşun, bir vicdanın ve bir insanlık öğretisinin adıdır.Bu yol, aklın kandilini yüreğin nuruyla birleştirir; zahiri ilimle bâtıni hikmeti aynı menzile yöneltir.Hz. Ali’nin adaletini, Hacı Bektaş-ı Veli’nin hoşgörüsünü, Pir Sultan Abdal’ın direnişini ve Hallâc-ı Mansur’un teslimiyetini özünde taşır.Alevilikte yol, “eline, beline, diline sahip ol” sözüyle özetlenir; yani insanın kendi özünü terbiye etmesidir.Bu yolun yolcusu, ibadeti sadece secdeyle değil; gönül incitmemekle, mazlumun elinden tutmakla, hakikati aramakla tamamlar.Alevilik, insanı merkeze alan bir tefekkür iklimidir; ne taşta ne tapakta, özde aranır Hak.Bu sebepledir ki “İnsanı Hak’ta, Hakk’ı insanda” görür; yaratılanı yaratandan ötürü sever.