Kafka'nın Kayıp Mektupları

“Viyana’daki o dört günü hatırlıyor musun?Bir rüya gibiydi her şey.Viyana ormanlarının o dingin sessizliğinde, uzun sohbetlerimizde zaman nasıl da usulca eriyip gitmişti…Her an, sanki yeryüzüne düşmüş bir cennetin tasviriydi.Söyle bana, Viyana hakkında bana söylemek istediğin bir şey var mı?Neden sustun bunca yıl?Hiçbir sır sonsuza dek sahibine sadık kalmaz, Milena;Çünkü hakikat, ölümün eşiğine gelen birine sessiz kalmayı reddeder.Ve sonunda, Usulca eğilip kulağına fısıldar…”