İktidarın Yozlaştırması

İktidar, yalnızca yönetmek değildir; insanın içindeki en eski açlığı uyandıran bir aynadır. İktidarın Yozlaştırması, bu aynayı iki büyük edebî vicdanın karşı karşıya geldiği zamansız bir “bekleme odası”na taşır: William Shakespeare ile George Orwell (bu kitapta kurgu figürler olarak). Biri tragedyanın diliyle maskeyi işaret eder, diğeri çıplak gerçeğin diliyle kuralı; ve her cümle, odanın duvarlarını değil, okurun içindeki sınırları sıkıştırır. Çünkü yozlaşma çoğu zaman büyük bir çöküşle değil; küçük ayrıcalıklarla, sessiz kabullerle ve “bir kereden bir şey olmaz”ların birikimiyle başlar.