Zincirleme Günah Tamlaması

Lanetli taşları görene ve ırmağa atlayana dek içimde bağlı duran vahşi köpekten habersizmişim. Bebekliğimden itibaren ayın karanlık tarafında kalmış olanları bir bir gösterdi bana nehir. Unuttuklarımı, unutturduklarını...İnsanın karanlığı, çoğu zaman kendi içinden sızar ve bazen bir yaşamı değil, bütün bir kaderi çürütür.Elmas Tunç’un öyküleri, görünmez acıların, yarım bırakılmış hayatların ve suskunluğun taşlaştırdığı bedenlerin arasında dolaşıyor. Kimi zaman bir anatomi masasında ölüler dile geliyor; kimi zaman kambur tepelerin sisine karışmış bir sır, köy halkının vicdanını tartıyor. Bir oyuncunun yavaşça sönen ışıkları, bir ucubenin intikam arayışı, kadavra masasında yeniden doğan hakikatler ve lanetli taşların yankısı…Karanlığın içinden süzülen bütün bu öyküler, okura tek bir soru yöneltiyor: Suskunluk mu daha ağırdır, yoksa günahın kendisi mi?