Alabora: Şah Mat

“Kör bir kuyuda yitirmiştim ben aslımı. Bir avare gibi yaşayıp gidiyordum ta ki o kara gözlerde görene kadar benliğimi. Ne vakit o kokuyu soludum, o anda buldum kendimi. Ne vakit o sesi işittim, o demde açtım gözlerimi. Bir kadının nefesinde soluklandığımda anladım ben canı, cananı… Nefis dediğin riyayla, hakikatli kara sevdayı.”-Seyyid Han Cihanşah