Yokluk Devletinin Sultanı Seyyid Ahmed er-Rifai 2

Ahmed er-Rifâî’nin (ö. 578/1182) ardından, tevâzu ve zühd ekseninde gelişen Rifâiyye tarikatı, asırlar boyunca değişen dünyada kök salmıştır. Rifâiyye’nin ahlâkî dokusu tevâzu, hizmet, fakr ve fütüvvet erdemleriyle örülmüştür. Ahmed er-Rifâî’ye atfedilen kerâmet menkıbeleri, nesilden nesile aktarılarak tarikatın estetik ve edebî hâfızasını zenginleştirmiş ve yüzyıllar içinde meşrûiyetini pekiştiren bir mirasa dönüşmüştür. Tarikatın seyrüsülûk usûlleri zamanla sistematik bir terbiye programına evrilmiş; riyâzet ve halvet disiplinleriyle şekillenen bu mânevî eğitim, farklı diyar ve devirlerde kuşaktan kuşağa dervişler yetiştirmeyi sürdürmüştür. Çağlar boyunca Rifâîliğin tasavvufî sembolizmi, özdeki hakikatleri her dönemde farklı mecaz ve işâretlerle yeniden dile getirmiştir.