İki Karanlık Arasında

Fırtınalı bir denizle boğuştum
ateşten kitaplar okudum, inledim ayrılıktan
her dönemeçte bozduğum tuzaklar oldu
tutundum bir kaçak yolcunun çağrısına
üstüne yürüdüm ateş eden bir polisin
paslı bir mermiyle vuruldum ama korkmadım
tarihi delip çıktığım gündü.

Hiç büyümeyen bir çocukla buluştum
anladım onu ve durmadan değiştim
her vardığım yerde yabancı bendim
ayaküstü konuşurduk bazılarıyla
bir başkasıymış gibi izleyip durdum kendimi
kimse inanmazdı bunları bir bir anlatsam
yaşamak budur diye ben de taşa kazıdım.