Beyaz Karga

“Hatırla” diyor Beyaz Karga. Giderek büyüyor. On katım oluyor neredeyse. Beni kanadına alıyor. Uçuruyor. Tanıdık dünyalardan geçiyorum. Geçmişteki prensi görüyorum. Ağaçlarla, akarsularla, yıldızlarla konuşan, çiçekler toplayan, ruhu uçsuz bucaksız, hayalleri kıpır kıpır prensi. Dünüme ait olan bir beni...

“Ben...” Karga beni kanadından indiriyor.
“Ben çok üzgünüm” diyorum.
“Asla geç değildir prens bunu bil” diyor Beyaz Karga.
Prens kelimesi kafamda yankılanıyor. “Prens...”

Şuayip Dağıstanlı yeni kitabı Beyaz Karga Sürgün Bir Prensin Özgürlüğe Yolculuğu’nda çocukluğunun anılarından besleniyor. Doğanın dilini konuşabilen, hayalleriyle, özgürlüğüyle bütünleşmiş bir prensin sürgün hayatında yaşadığı zorlukları, çıkmazları sade bir dille aktarıyor. Hikayesini aktarırken, masallardan, rüyalardan yararlanıyor. 
Giderek yükselen duvarlara, gri sert gerçekliğe rağmen her satırında ümit veriyor. Beyaz Karga’nın çağrısıyla, insanın en zor anında bile doğanın dilini konuşmasının, hayaller kurmasının, özgürlüğünün peşine düşmesinin gerekliliğini savunuyor. 
Sizi her satırında içinizdeki prensi aramaya, onu keşfetmeye çağıran bu kitabı asla unutamayacaksınız.