Hayy

Dünya sahnesinde. Yüksek bir yerden, dinleyenlere seslendi meddah. Hak dostum, hak! İsim isme, kisip kisbe, semt semte benzer, geçmiş zaman söylenir, yalan gerçek vakit geçer. Bir isim düşledim. Düşlediğimi gerçek eyledim. İşte aranızda ismini zikreyledim, diyerek hayalinden düşürüverdi Hayy’ı. Meddahın hayalinden düşüvermekle suret bulup Hayy. Eski zamanlarda, kadim bir uygarlıkta yaşamaya başlamış. Annesi Şehrazat’ın soyundan. Babası ki bilinmiyor. Annesi seslere ses ekleyerek, kelimeleri kelimelerle buluşturup bir rüya âlemi yaratmış ki. Masalla hakikati karıştırır olmuş Hayy.