Ümit’siz Hayat mı Olur?

Kalkıp gitsek diyorum, bu şehirden
Irak ellere, bilmediğimiz diyarlara
Razıyım, kimse olmasın, sen tut elimden
Korkmam, ümitle bakarım, yarınlara.

Kolay değil, belki çok zor olacak
Ihlamurlar altında düş kurmaya benzemez
Rıhtımda bekleme birilerini, el sallayacak
Kucaklar bir avuç hüzün, ister istemez.

Kızıl elbisesini giyerken gökyüzü
Isıtır içimizi hem de bir başka
Rastlarsak bir dervişe sorarız yönümüzü
Kalk hadi geç olmadan gidelim aşka.