Suya Değme

Masalsı bir zaman
Dışarda hüngür hüngür bir yağmur
Ben o ilkyaz gibi bıraktım ellerimi saçlarına
Öyle mutluydun ki tramvay durağında
Usulca sokuldun kuytuma
Arabaların uğultusunda ıslandık
İlkyaz dedim ya
Anılar karışıp giderken çıplakça ayak izlerine
Avuçlayıp öptüm ıslakça dudaklarını

Anlatabilmek ise en güçlü ya da en korkak aşkı
İçinde tükenirken bir korkak
Küllerini avuçlayıp seviyor olmaktır en güçlü yalanı