Kendiyle Dost Olmak

Başkalarıyla ilişkimizde, zaman zaman mola alabilir, araya mesafe koyabilir, hatta 
gerekirse karşımızdakinden tamamen vazgeçebiliriz. Oysa kendimizle ilişkimizde 
bunların hiçbiri mümkün değildir. Benliğimizle günün 24 saati, yılın 365 günü 
beraber yaşamak zorundayızdır, son nefesimize kadar. İyi de olsa kötü de olsa, 
bize aittir. O halde bu zorunlu ilişkiyi dostluğa dönüştürmek, daha huzurlu, daha 
mutlu, daha doygun bir hayat sürmenin anahtarı olarak görülebilir.
Kendiyle dost olmak, kendini sevmek mi demektir? İkisi arasında bilinçli bir 
tercih yapılabilir mi? Kendiyle dost olan kişinin başkalarıyla ilişkileri bundan 
nasıl etkilenir? Kendine bedenen ve ruhen özen göstermek, kişinin kendisiyle 
ilişkisinde neden hayati bir rol oynar? Sınırlarını, gücünü ve imkânlarını 
bilmenin kişiye katkısı nedir? Hayat amacını keşfetmenin, kişisel değerlerini ve 
alışkanlıklarını tanımlamanın, yara ve travmalarıyla yüzleşmenin kendiyle dost 
olmakla nasıl bir bağı vardır? Kendi hikâyesini yazmak ne demektir? Hayatın 
bereketine açık olmak nasıl mümkündür?
Kitapları dünyanın farklı ülkelerinde geniş okur kitleleriyle buluşan felsefeci ve 
araştırmacı Wilhelm Schmid Kendiyle Dost Olmak’ta, “Kendini sev” sloganıyla 
gitgide daha fazla sarmalandığımız günümüzde, kendimizle sağlıklı ve dostane 
bir ilişki kurmanın önemine vurgu yapıyor. İnsanın, kendine dönük abartılı bir 
sevginin tehlikelerine kapılmadan, sükûnetle kendisiyle meşgul olmasının, hayat 
yolunu çizmede nasıl değerli bir kaynak olabileceğini gösteriyor.