Sol Yanımdan Üşüdüm Sürgün

Çakıl taşı gibi birikmiş acılarım var içimde, ağırlaşmış vücudum, zihnimin içi ceset torbası yıllardır, nereye gidersem taşıyorum kendimle. Yine üzerine sünger çekemediğim acizliklerim ile başı sonu belli bir öykü: SÜRGÜN. Firar edemediğim bir yürekte sürgün kaldım ben. Nasıl bir bedel ödüyorum; af yok, infaz da yok, enikonu: SÜRGÜN