Hz. Muhammed’in Ehli Beyti

 İslam dininin Peygamberi Hz. Muhammed’in (s.a.v)  soyu, bilindiği gibi Fatma ile Hz. Âliden devam etmiştir.  Bu kutlu soy, gerek mensuplarının seçkinliği ve üstün nitelikleriyle, gerekse siyasi anlamda her zaman İslam ümmetinin dikkatini üzerinde toplamıştır.  Hem mezhep ve fıkra olarak hem de millet olarak bütün Müslümanları birleştiren ehli beyt sevgisi Müslümanlar nazarında Peygamber sevgisi ayrılmaz bir unsur ve düstur olmuştur. Özellikle Osmanlılar bu aile mensuplarının tespiti için nakiplik adıyla bir müessese dahi kurmuşlardır. Bu kitapta ehli beytin şecere ve soylarını bütün ayrıntılarıyla ortaya konmaktadır.

1. İBRAHİM’İN DUASI

 Ey Rabbimiz! Bizi sana boyun eğenlerden kıl, neslimizden de sana itaat eden bir ümmet çıkar, bize ibadet usullerimizi göster, tevbemizi kabul et; zira, tevbeleri çokça kabul eden, çok merhametli olan ançak sensin. Ey Rabbimiz! Onlara, içlerinden senin Ayetlerini kendilerine okuyacak, onlara kitap ve hikmeti öğretecek, onları temizleyecek bir Peygamber gönder. Çünkü üstün gelen, her şeyi yerli yerince yapan yalnız sensin (Bakara Suresi 128/129 )

  Bereketleri çok olan kıymetli seyidler “Rahmetullahi Teâlâ aleyhim “ din ve dünya efendisinin “aleyhi ve âlâ âlihissalevâtü vettehıyyât” zerrelerini taşıdıkları için, kırık kalem ve kısa dil ile hâllerini bildirmekten ve kendilerini övebilmekten çok yüksektirler. Ancak, se’âdete kavuşmağa sebep olacağını düşünerek bu işe kalkışılabilir. Belki de onları ağzına almakla şereflenmeyi ve onlara karşı sevgi beslemek emrini yerine getirmek için bu büyük işe kalkışılır. Ya Rabbi! Peygamberlerin efendisi hürmeti için “aleyhi ve âlâ Alihi ve aleyhimüssalâtü vesselâm” o sevgilileri, bizim de sevmemizi nasip eyle!

       Ehl-i Beyt, dünyada bolluğun, bereketin, adaletin, merhametin, ahirette ise Cennetin ve Cemalullah’ın anahtarıdır.