Be\u015finci Çocuk’un Uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131 Kadim Korkular<\/p>\n
2007 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Doris Lessing’in imzas\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yan Be\u015finci Çocuk; okurlar\u0131, kökleri derinlere uzanan evrensel korkular\u0131yla yüzle\u015ftirirken annelik, toplumsal normlar, ahlaki seçimler ve aile ili\u015fkileri gibi pek çok zorlu mesele üzerine dü\u015fündürüyor. Hiç kimsenin ho\u015flanmad\u0131\u011f\u0131, hatta içten içe korktu\u011fu için uzak durmay\u0131 tercih etti\u011fi ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 bir çocu\u011fa sahip olman\u0131n yol açt\u0131\u011f\u0131 ruhsal etkilere odaklanan, onu sevememenin yaratt\u0131\u011f\u0131 suçluluk duygusunu cesaret isteyen bir dürüstlükle anlatan bu roman\u0131 bir solukta okuyacaks\u0131n\u0131z. Filmlere de konu olan “\u015feytani çocuk” imgesini, ustaca kaleme al\u0131nm\u0131\u015f bir korku, gerilim ba\u015fyap\u0131t\u0131na dönü\u015ftüren Doris Lessing’in, mutlulukla örülmü\u015f aile ya\u015fam\u0131n\u0131n nas\u0131l ilmik ilmik çözülüp gitti\u011fini resmetti\u011fi Be\u015finci Çocuk; empati duygusunu tetikleyen hikâyesi ve etkili kurgusuyla okurunu daha ilk sayfalar\u0131ndan avucuna almay\u0131 ba\u015far\u0131yor. Harriet ve David, geleneksel aile yap\u0131s\u0131n\u0131n önemini yitirdi\u011fi bir toplumda, akrabalar\u0131 bir araya getirdikleri büyük evlerinde dört çocuklar\u0131yla mutlu bir ya\u015fam sürmektedir. D\u0131\u015far\u0131daki y\u0131k\u0131c\u0131 dünyan\u0131n etkilerinden uzak, dü\u015fledikleri eski moda de\u011ferlere adanm\u0131\u015f huzurlu yuvay\u0131 kurmakla övünen çiftin ya\u015fam\u0131, be\u015finci çocuklar\u0131 Ben’in do\u011fumuyla altüst olur. Harriet, içinden ç\u0131kan bu çirkin, iri ve kontrolü güç bebekle birlikte hiç tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131 bir karanl\u0131kla ve ummad\u0131\u011f\u0131 bir toplumsal tepkiyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kal\u0131r; bir zamanlar gerçek k\u0131ld\u0131klar\u0131 aile dü\u015fü giderek kâbusa dönü\u015für.Harriet birçok kez uyanm\u0131\u015f, Ben’in yar\u0131 karanl\u0131kta durup onlar\u0131 seyretti\u011fini görmü\u015ftü. Bahçenin gölgeleri tavanda oyna\u015f\u0131r, koca odan\u0131n içindekiler hiçlikte kaybolurken, karanl\u0131\u011f\u0131n içinde bütünüyle seçilemeyen bu ifrit çocuk orac\u0131kta dikiliyordu. \u0130nsana ait gibi durmayan o gözler, Harriet’i uykular\u0131ndan uyand\u0131r\u0131yordu.<\/p>\n
“Kâbuslara malzeme olan o keskin sadelikle yaz\u0131lm\u0131\u015f… Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z dünyan\u0131n sad\u0131k, ama tüyler ürpertici bir yans\u0131mas\u0131.”<\/p>\n
– Sunday Telegraph<\/p>\n
“Farkl\u0131 türlerde kalem oynatan ve onlar\u0131 dahiyane biçimde yeniden üreten Doris Lessing, bu sefer bir korku hikâyesi anlat\u0131yor. Çok kadim bir korku üzerine kurulu Be\u015finci Çocuk çarp\u0131c\u0131 ve unutulmaz.”<\/p>\n
– Guardian<\/p>\n
“Doris Lessing’in okurlar\u0131 etkisi alt\u0131na alma ve ikna etme gücü daha ilk sayfadan kendini belli ediyor… Bu kitap yer yer tüylerinizi ürpertecek olsa da bitirene kadar elinizden b\u0131rakamayacaks\u0131n\u0131z.”<\/p>\n
– Sunday Times<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
2007 Nobel Edebiyat \u00d6d\u00fcl\u00fc<\/p>\n