sonra düşer bir yaprak
boyanır doğal olmayan renklerle
ve bakıp gök yüzüne
daha iyisini yaptık diyebilmek
başı ve sonu olmayan bir infilak

çıkıyor yeni kollarım huylarım
bölünmeden çoğalıyorum tam aksi!
aks’ın içindeki döngünün son halkası
geçirilsin artık ait olduğu yer’e
toprağa ihtiyacı olmasa bile

/tıpkı yenmeyen meyvelerin
kendinden bir şey kaybetmemesi gibi
//ihtiyacının olmaması engel değil
t o z a bulanmak ‘iç’in