– Baş memur çantayı karakola götürdü.
Karakol iskele alanında. Ok gibi fırladım. Yüreğim, kuş olup ağzımdan fırlayacak.
Merdivenleri ikişer üçer atlayıp ilk kapıyı açtım,
– Çanta!.. diye bağırdım.
Bir çocuğa aşı yapan doktor,
– Ne çantası? dedi.
– Benim çantam.
– Ne olmuş?
– Kayboldu.
– Ne zaman?
– Sorguyu bırak bayım, çanta nerde?
– Yukarıya bakin. Burası belediye hekimliği…
Bikaç kapı daha açtıktan sonra, karakolu bulabildim. İlk girdiğim odada dört polis vardı.
– Çantaa! diye bağırdım.
– Ne çantası?
– Baş memur bulmuş, buraya getirmiş.
– Baş komiserin odasına bakin. Yandaki oda.
Ben yandaki odanın kapısını öyle bir hızla açtım ki, içerdekilerin iki ellerini havaya kaldırıp teslim olmaları gerekirdi.