Kuş uçmaz kervan geçmez dağlar evim, küçük bir tulum yatağım, üzerime zimmetli asker postallarım yastığım, gece ise yorganım olmuştu artık.
Annesi hain bir pusuda şehit düşen Firuze uzun zamandır içine kapanmış, kendisini tamamıyla mesleğine adamıştı. Sertliği ile herkese korku salan, her şeye rağmen dimdik duran bir kadındı Firuze. Hiç beklemediği bir anda sarsılmaz dediği hayatı onunla karşılaştıktan sonra bir anda değişmiş, olmaz dediği ne varsa olmuştu ve bir gün… Görev sırasında dağların, rüzgârın ve geceyi aydınlatan yıldızların eşliğinde evlenme teklifi aldığında o da biliyordu hayatının eskisi gibi olmayacağını...
Diyarbakır’ın asi çocuğu Mirhan, Hisar Karakolu’nda vatan ve bayrak sevdalısı bir astsubay olarak mesleğinde devam ediyordu. Hiç beklemediği bir anda karakoluna gelen ve denetleme heyetinde bulunan kadın onun tüm bu düzenini altüst etmiş, sürekli baktığı o dağların eteklerinde çiçeklerin de açtığını göstermişti..
“Sol yanımın en güzel misafirisin sen, Mirhan astsubay.”
“Sen de benim sol yanımın en güzel misafirisin, Firuze yüzbaşım.”
