Anlatı teorileri alanı, özellikle son dönemlerde alanla ilgili çalışmalarda öne çıkmaya başlamıştır. Ülkemizde yapılan çalışmaların henüz yeterli derecede kuram ağırlıklı olmadığı açıktır. Bu nedenle elinizdeki bu çalışma, sözü edilen bu boşluğun doldurulması bağlamında bir katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın konusunu oluşturan “Michael - Çocuksu Topluma Gençlik Kitabı” adlı roman, birçok yönden bu amaca uygun bir yapı sergilemektedir. Bu yapı, bize hem Avusturya edebiyatının en sıradışı yazarlarından birisi olan 2004 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi Elfriede Jelinek’in romanının içerik olarak postmodern bir dünyanın kapısını nasıl ustaca araladığını gösterme hem de bu kaotik yapının aynı doğrultuda bir anlatı örgüsü içerisinde nasıl aktardığını örnekleriyle analiz etme fırsatı vermektedir. Bir diğer önemli nokta da bu önemli yazarın eserinde ortaya koyduğu bu anlatma stratejilerinin yazarın diğer eserlerini çalışan ya da çalışacak özellikle genç araştırmacılara bir karşılaştırma olanağı vermesi olacaktır. Umulur ki ülkemizde pek çalışılmayan bir roman, bu çalışma aracılığıyla gündeme gelsin ve genç araştırmacılara kendi çapında bir örnek olsun. Romanın kaleme alındığı dönem ile anlatı kurgusu arasındaki ilişki de bu yol göstericilik anlamında önemli bir işlev üstlenecektir.
