Yoksuluz, duyguların çoğu antikacı dükkânlarında
sergiye maruz kalmış.
Herhangi birine düşkünlüğümüz garip bir homurtuyla esmiş raflarda.
Koca bir rüzgârı yuttum, içimde esmesine ses çıkarmıyorum.
Daraldığım anlarda içime dönüş yapmamdaki neden hava
boşluklarım,
Oksijen alanım, kalbim.
Kızıla dönen, gittikçe cılızlaşan kabuklar aşınırken yara
iyileşir mi sandınız.
Yara kendini dinç tutar, bunu kasten yapar ve büyük haz alır.
Yaraların öyle tuhaf huyları vardır.
Ellerimin titreyişi hâlâ geçmemişken hangi kalp ritmidir bu
böylesine sağırlaşan.
Benim ritimsizliğimle çatışan.
Bağıran yıkılan anlam ülkesi.
Ey şehir! Bana içinde sığınmam için daha fazla güç ver.
