Ebü’l-Hasen en-Nedvî bu eserinde Hindistan’da on dokuzuncu yüzyılda Seyyid İmam Ahmed b. İrfân eş-Şehîd’in ve dostlarının yürüttüğü cihat ve ıslah faaliyetini edebî bir üslupla kısa anekdotlar vererek tasvir etmektedir. Hindistan’da yaşanan bu tecrübe gerçekten çok dikkat çekicidir. Ahmed b. İrfân, siyasî ve idarî olarak parçalanmış, ahlaki olarak yozlaşmış ve düşmanların baskısı altında içine düştükleri zilleti kanıksamış oldukları bir dönemde Hint Müslümanlarında mücadele ruhunu canlandırmayı başarmıştır. Tabilerinin manevî ve ahlaki eğitimleriyle yakından ilgilenirken, düşmanlara karşı askerî mücadeleyi asla ihmal etmemiştir. Hindistan’ın pek çok şehrine seyahatler düzenlemiş, mücahitlerle birlikte Afganistan’a hicret etmiş, Afgan emirleri tek sancak altında toplamış ve Sihlerle savaşlar yapmıştır. Sonunda Müslüman idarecilerin entrikalarına kurban giderek Balakot’da Sihlerle savaşırken şehit düşmüştür. Ahmed b. İrfân’ın liderliğinde yürütülen bu mücadelenin tarihi, bu gün önümüzde ibretle okumamız gereken sayfalar olarak önümüzde durmaktadır.
