Azize Katherina'nın şehit edilirken söylediği sön sözlerden:
“Bazı insanlar biz Hristiyanların ölümünün kınanacak ya da acınacak bir şey olduğuna inanırlar. Oysa hayali, çekişmelerle dolu bir varoluşu kaybediyor ve yaşam ülkesini kazanıyoruz. Hastalığı sağlıkla, gözyaşlarını kahkaha ve neşeyle değiştiriyoruz. Orası gerçekten de sonsuz zenginliğe sahip ve hiçbir sıkıntısı yok. Öldüğümde oraya gideceğim: İsa benim rehberim olacak. Artık gereksiz konuşmalarla dikkatinizi dağıtmayacağım: Planladığınız gibi yapın. Ben iman ettiğim kişiye gideceğim. O'na gitmek istiyorum. O'nun yüzünü görmeyi arzuluyorum. Orayı dolduran meleksi şarkıyı bir duyabilseydiniz, hayretler içinde kalırdınız. Bu gizemlere yaklaşma lütfuna sahip değilsiniz. Elveda dostlarım, elveda uçurumun tepesinde duran kalem, elveda dünya! Kanlı hatalarımızı, sefil ve doğal olmayan günahlarımızı kanıyla yıkayan kuzuyu takip edeceğim. Haydi zalim, öldür beni, en kötüsünü yap. Hayata dönmek için sadece ölümü beklerim; ne ateşten, ne sudan, ne kılıçtan, ne de bıçaktan korkarım!”
