“Benim şarkılarım vardı. Bazı güzellikleri görmeme yarayan,
bazen gerçekleri yüzüme çarpan, bazen de hüznüme ortak olan.
En azından insanların elimden alamadığı güzelliklerim vardı.”
“Birçoğumuz hayat sahnemizde zaman zaman bize dayatılan senaryoyu oynuyor ve kendi beklentilerimizin önemini unutuyoruz. Bu hikâyeyi yazarken bir kadının hayatının sıradan olmaması, yenilikler içermesi ve her şeyden önce sadece ve sadece kendi hikâyesi olması adına, hayatın ona dayattığı tüm zorluklara rağmen biraz da hayatla dalga geçercesine yazdığı senaryoya bağlı kalma çabasını elimden geldiğince dile getirmeye çalıştım. Bu kitapta şahit olduğum tüm yaşanmışlıkları toparlayıp ortaya dökülen kurgusal hikâyeyle belki de birilerinin hayatına dokunabilmek, yalnız olmadıklarını hissettirebilmek istedim.”
Bu cümlelerle başlıyor Şarkı Dolu Bi’ Hikâye kitabına Ozzie Tatonyan ve akan sayfalar boyunca da sözünü tutuyor. Okurlarını, zorluklarla dolu yaşamında daima güçlü kalmayı başaran bir kadının hikâyesine ortak ediyor. Tabulara, toplumsal kurallara karşı duran ana karakteri Özgür’ün İtalya’dan Türkiye’ye uzanan ve her an sınandığı yaşamında, şarkılara tutunmasını sağlıyor. Müziğin gücünü yeniden herkese fısıldıyor.
Hayat acısıyla tatlısıyla bir melodidir...
Her kadının kendi melodisini bulmasına olanak tanıyan Şarkı Dolu Bi’ Hikâye etkisi uzun sürebilecek bir roman olarak göze çarpıyor.
