Açıklama

“Geçmiş geçti, gelecek de geçecek. Her şeye rağmen bugün var elimde. Kendimi nereden toparlasam, hangi yenileyen kaçışla başlasam ilk günün zinde saatlerine… Derken ellerinin derinleşen kıvrımları seni yalanlar. Yaşlanıyorsun ve yorgunsun oğlum. Günün oynaşık ışıkları seni biraz daha sürükler içinde büyüyen yalnızlık türbülansına. Sorular çoğalır, sözcükler boğulur.

Yaşama dair tumturaklı cümlelerden kaçıp demlenmiş bir sukutta, kakülü uzun mutluluklardan uzak dururken dilsiz kalırsın kendine…”