“…Ez ne ya gundo me, kure min, mo ez ya gundo me ?! Hemo ez ji rodibun u min mol je re poqij dikir, min hewşo wi pogij dikir, min ov toni u cilen wi dişiştin, min xworno wi çe’dkir, mo ez ç’bkim? Kino min ne’j won insono re ye , kure min, he govo ti’d zike min de biyi, hikmete bere wi do wi gundi, min gute, here, solek bimine u were nov me. Çi’d beje boş e? Qaymeqom nahele! Qaymeqome çi, hole çi, kure min?…”

– 3, Gramera Behizur

Gramera Behizur, roman seyem a Şener Özmene niviskare romanen bi nave Rojniviska Spinoza (Lis, 2008), Peşboziya Çiroken Neqediyayi (Lis, 2010) u pirtuka ciye şanaziye bo kurteçiroken bi Kurdi ya bi nave Kelh (Lis, 2012), li ser reya direj a dibiranine u danina qewereya berfireh a deqa benavend pe berdewan e bajare Zexe dike nex, bi şeweyeki geleki tenik kiraseki bedewiye difesiline li bejn u bala Kardoxiyen ku di cihana sergejiya bena ya zimane xwe de li her dere u her xale de ger u tot dibin, le bi ve yeke re kod u şifreyen gelek peywenden li ber jibirbune bi saya sere bira Bozo, Nesim u Özcan rizgar dikin.

Şener Özmene ku xwe dispere bire u degen benawend dinivise, bi ve xebata xwe ya gewre ve navendeke ji birrek hemanan pek hati ya xweseri xwe tine u di romana Kurdi de ava dike.

Gramera Behizur a çaverekiri xwineren zirek u rexnegiren destbiker vedixwine deqeke ku pariyeki ji zimane Kurdi, zaravaya Kurmanci bi xwe te de rol u dewra sereki digere.