“Güneş henüz doğmadan ve batıncaya kadar. Onu hiç görmeden; ellerin çürüyene kadar, dişlerin çürüyene kadar,
ruhun çürüyene kadar. Çürüyene kadar, eşsiz güzelliğiyle parlayan bir yıldıza bile dönüp bakmayacak kadar hissiz,
kör, sağır, endişeli. Kapitalist kitlesel şizofreni. Herkes aynı kurgunun etkisiyle, gerçeklik algısı yok edilmiş aynı hayatın içinde. Kimse kimsenin delirdiğini anlamıyordu böylece”