Yazar, bu duygu yüklü mısraları kağıda dökerken, hepimize de bir mesaj vermek istemiştir. Sevmenin, özlemenin ve de fedakarlığın, yeniden yaratmanın bir parçası olduğunu, insanın yaşam serüveninin doğal süreci olduğunu ve bu serüvende duyguların insanı olgunlaştırdığı, yenilediği kanısındadır.

Okuyacağınız mısralar, insanlığa karşı suç işleyenlere karşı bir isyandır, başkaldırıdır ve geleceğe, güzele olan özlemdir.Kendi iç dünyasındaki yenilenme ile birlikte, toprağına, geçmişine, sevdiğine ve sevgiliye duyduğu özlemi satırlara dökmüş, bu duygular ışığında hem kendini yenilemiş, hem de bu tanıdık duyguları okuyucuya aktarmaya çalışmıştır.

“Ağız dolusu seni seviyorum diyemediğim, bir an olsun aklımdan çıkaramadığım, BABAM’a..”

Belki;

Mutlu günlerimizde yanımızda olmayacaksın.

Mesela çocukların düğünlerinde birlikte halay çekemeyeceğiz.

Birlikte bağırıp, birlikte tarlaya gidip çalışamayacağız.

Ama şunu bil ki, o mutlu günlerde gökyüzüne bakıp,

Hep seninle birlikte içeceğim.

Mutsuz günlerde adını sayıklayıp, keşke yanımda olsa diyeceğim.