Mücadele ettiğiniz direnir. Kendi haline bırakırsanız gerilimi­ni kaybedeceği için kısa zamanda varlık sebebini kaybeder. Bu, doğanın açıklanamayan bir kuralıdır. Murphy Kanunu… Kısaca üzerine gittiğiniz sizden kaçar, umursamadığınız ayağınıza düşer. Normalde böyle olmaması gerekir ama gerçekte tahmin edilenin tam tersi oluyor. En basit şüpheyi büyüterek eşinizi bunaltırsanız tarihsel sürgünler sonucu yer altına inen Yahudiler gibi esrar per­desine gömersiniz olayı. Bu durumda takip etmeniz güçleşecektir ama daha önemlisi paralel hattan devam eden yasak ilişkinin ak­törleri kızışarak birbirinin kusurunu göremez hale gelecekleri için aldatma süreci uzayacaktır.
Bunun tarafların hayrına olduğunu hiç sanmıyorum. Siz şirret­leştikçe üçüncü kişi nezaket rolüne bürünecektir. Siz sözde part­nerinizi cezalandırmak için kilo almaya, kişisel bakımınızı ihmal etmeye ve makyajınıza özen göstermemeye başladıkça sizde bu­lamadığının çok daha fazlasını belki sizden daha güzel olmayan üçüncü kişide bulacaktır. Bu durumda asıl zararlı çıkan elbette siz olacaksınız. Sadece beden ve ruh sağlığınızı kaybetmekle kalma­yacak sosyal statünüzü yerle bir edeceksiniz. Onlar yoğun ateş al­tında tavan yapan duyguların etkisi altında zevk ve hazzın miracı­na tırmanırken siz terk edilmişliğin, aldatılmışlığın anaforlarında kendi kendinizi yemeye devam edeceksiniz. Bu makul ve mantıklı bir çözüm yolu olmasa gerektir. Ne dersiniz haksız mıyım?