Hiç hissettin mi? Ne tam karanlıktasın, ne de tam aydınlıkta… Tam ortada, düşmekle kalkmak arasında gidip gelen o ince çizgide… Eğer şu an sen de kendini tam olarak orada, yani arafta hissediyorsan, bu seslenişim sana. “Ben bir kitap yazıyorum. Ama bu sadece kelimelerden ibaret değil. Bu; bir yıkımın değil, o yıkımın küllerinden doğan bir mucizenin hikayesi… Hayatın kıyısında duranların, ‘bitti’ dediği yerden yeniden başlayanların kendinden bir parça bulacağı bir yolculuk.” Neden mi bu kitabı okumalısın? Çünkü biz hepimiz bazen belirsizliğin o ağır yükü altında eziliyoruz. Ben bu yükü seninle paylaşmak için, o griliğin içinde bir parça turuncu sızsın diye yazdım. Zıtlıkların uyumunu, acının içindeki umudu beraber bulalım diye…” “Kendini arafta hissediyorsan… ‘Araftaki Güneş’ senin yolunu aydınlatmak için geliyor. Bırak, benim kitabım senin güneşin olsun.”