“Hayat bu muydu?

İki kalbi kendi hallerine bırakmamak nu hayatın zalim bir yasası mıydı?”

Modern anlamdaki Türk romanının oluşumundan oldukça önemli bir yere sahip olan Aşk-ı Memnu, bireyselliği ön plana çıkarırken Halit Ziya Uşaklıgil’in karakterleri yaratmadaki başarısı pek çok edebiyat eleştirmeni tarafından takdir edilir. Akademisyen Berna Moran ünlü eseri Türk Romanına Eleştirel Bir Bakış’ta Aşk-ı Memnu hakkında şunları der:

“Aşk-ı Memnu gerçekten de zengin bir roman. Bihter’in trajik öyküsü, Nihal’in iç yolculuğu ve cennet bahçesi mitosunun dışında, biçimsel yönden bir özelliği de var. Aşk-ı Memnu’nun özenli dili bir yana, sanatsal açıdan doyurucu olmasının bir nedenini, yapıtın iç hareketinde aramak yerinde olacaktır sanırım. Çünkü romanda kişilerin arasındaki duygusal yaklaşma ve uzaklaşmaların bir baleyi andırdığı söylenebilir.”