Shakespeare’in “en acı, en olumsuz tragedyası” olan Atinalı Timon, zengin ve insan canlısı Timon’un merdümgiriz bir insana dönüşmesinin öyküsüdür. Shakespeare, trajedi, hiciv ve komedinin birleşimi olan oyunla, yaşadığı 16. yüzyılın İngilteresi’nin, paranın gücünü önemserken insani değerleri öteleyen anlayışını eleştirir. Edebiyattan müziğe, televizyondan tiyatroya, birçok farklı alanda uyarlamalarına rastladığımız ve yine pek çok yapıta esin kaynağı olan Atinalı Timon, tiksinti ve öfkeyle geri çekildiği Atinalı toplumsal yaşamının yok ediciliğine direnen zengin ve hayırsever bir asil olan Timon’un öyküsü olduğu kadar, kendine yabancılaşan insanın da öyküsü olduğu için güncelliğini koruyor.

“Atinalı Timon karakaygıları, karaçalmaları, ilençleriyle kahramanının insana bütün kapıları kapatan ölümüyle bitseydi, Shakespeare’in ‘en acı ve olumsuz tragedya’sı olduğu yolundaki değerlendirme, bir ölçüde, geçerli olabilirdi.
Ne ki, Shakespeare okur-izleyiciyi umutsuzluktan, karamsarlığın karabasanından kurtarıp yüreğini bir ölçüde ferahlatır oyunun sonunda.”

– Alova