Kamuoyu 2008 sonbaharında ABD borsasının çöktüğünü öğrendiğinde haber çoktan eskimişti. SEC‘in ayak basmaya cesaret veya zahmet etmediği tuhaf piyasalarda gerçekleşmişti. Çaylak trader‘ların, borçlarını ödeyemeyen alt-orta sınıf Amerikalıların Sıkıntıları üzerinden kâr sağlamak için anlaşılmaz menkul kıymetler icat ettikleri tahvil ve gayrimenkul türev piyasaları yerle bir olmuştu. Neler olduğunu veya olabileceğini anlayan bir avuç akıllı insan umut ve korkuyla donup kalmıştı; konuşamıyorlardı.

Micheal Lewis gürleyen 80’lerin unutulmaz romanı Yalancının Pokeri’nin devamı niteliğinde yazdığı Büyük Açık’ta haksızlıklara karşı çıkan bir öfke ve kara mizahla soruyu bütünüyle değiştiriyor. “2008’i kim gördü ve doğru değerlendirdi” diye soruyor. Kim gayrimenkul piyasasının bir kara delik haline geleceğini öngördü ve bu sayede milyarlarca dolar kazandı? Herkes onları felâket tellalları gibi görüp umursamazken, hangi kişilik özellikleri bu az sayıda insanın görüşlerinde ısrarcı olmasını sağladı?

Lewis bu bir avuç alışılmamış -gerçekten alışılmamış- kahramanın etrafında tüm çok satan kitapları kadar ilginç ve sıra dışı bir öykü kurgulayarak, günümüzün en usta ve en eğlenceli tarih kayıtçısı olduğunu bir kez daha kanıtlıyor.