Namık Kemal (21 Aralık 1840, Tekirdağ – 2 Aralık 1888, Sakız Adası), Türk milliyetçiliğinin öncülerinden, Genç Osmanlı hareketi mensubu yazar, gazeteci, devlet adamı ve şairdir.

Yurtseverlik, hürriyet, millet kavramlarına bağlı bir Tanzimat Devri aydınıdır. Bu kavramları Türk fikir hayatına ve edebiyatına sokan kişi kabul edilir. Heyecanlı, kavgacı kişiliği, akıcı parlaküslubu nedeniyle devrinin diğer yazarlarından daha fazla tanındı. ´´Vatan Şairi´´ ve ´´Hürriyet Şairi´´ olarak anılan Namık Kemal, şiirin yanı sıra tenkit, biyografi, tiyatro, roman, tarih ve makale türlerinden eserler verdi. Özellikle Türk Edebiyatının ilk edebi romanı olan ´´İntibah´´ ve batılı anlamda Türk Edebiyatının sahnelenen ilk tiyatro eseri olan ´´Vatan Yahut Silistre´´ eserleriyle ünlüdür. Türkiye Cumhuriyeti´nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk´ün eserleri ve fikirleriyle etkiledi.

Tekirdağ´daki evlerinin civarında bulunan tekkenin şeyhi Tokatlı Hafız Ali Rıza Efendi kendisine ´´Mehmet Kemal´´ adını verdi. Çocukluğu annesinin babası abdülatif paşa´nın yanında geçti. Abdilatif Paşa, Tekirdağ (Tekfurdağ) sancağında vali yardımcısı idi. Afyonkarahisar sancağına tayin edildiğinde ailece Afyon´a taşındılar. 1848 yılında annesi Zehra Hanım´ı Afyon´da kaybetti.Mehmet Kemal, yaşamını dedesinin yanında sürdürdü.

Abdülatif Paşa´nın değişik kentlerde görev yapması nedeniyle düzenli bir eğitime devam edemedi. Özel dersler aldı ve kendi kendini yetitirmeye çalıştı. Arapça ve Farsça öğrendi. Dedesi Afyon´daki vali yardımcılığı görevinin ardından ailesiyle İstanbul´a gelmişti. Orada, 3 ay Bayazid Rüştiyesine ve ardından 9 ay Valide Mektebi´ne devam etme fırsatı buldu.