“Hem bilim hem de felsefe, insanın evrenle ilişkisini kuramaz. Bu ilişki, hangi felsefe veya bilim olursa olsun başlamadan zaten kurulmuş olmalıdır. Aynı zamanda, felsefenin de dahil olduğu, bilimin olayları rasyonel bir mantıkla ve olay inceleyicisinin konumundan yaşadığı duygulardan bağımsız olarak incelenmesi başka bir nedendir. Ancak insan, evrenle olan ilişkisini aklıyla olduğu gibi, aynı zamandan duyguları ve algıları ile de belirler…” …[İnsanın] Evrenle olan ilişkisini ona ancak din gösterebilir. Din ona, ‘Şu dünya senin için yaşadığın hayattan alabileceğin her şeyi al. Sen Tanrı’nın seçilmiş milletinin bir üyesisin; Tanrı’ya itaat et, o zaman sen ve yakınların mümkün olan en büyük mutluluğa kavuşacaksınız. Sen Büyük İrade’nin elinde bir araçsın ve o irade seni bu dünyaya takdir edilmiş bir görevi yerine getirmen için, yani o irade’yi tanıman ve ona uyman için gönderdi. Bunu yaptığın zaman kendin için en iyisini yerine getirmiş olacaksın’ demektir. -Tolstoy-