Bilesin ki, dost ve birlik olmak güzel ahlakın; bu dostluk ve birliğin bozulması ise kötü ahlakın bir neticesidir. Güzel ahlaklı insanlar birbirlerini severler ve birbirleriyle uyum ve ahenk içerisinde olurlar. Kötü ahlaklı insanlar ise birbirlerinden nefret ederler ve birbirlerini kıskanıp ihtilafa düşerler. Eğer bir işi yapan kişi üstün meziyetlere sahip olursa, işin neticesi de iyi ve verimli olur. Güzel ahlakın, kişinin inancına getirileri de çoktur.
Allah, elçisinin güzel ahlakından daima övgüyle bahsederek şöyle demiştir: “Ve gerçekten sen, pek yüce bir ahlak üzeresin”. Peygamber ise “Cennete girecek insanların çoğu Allah’tan sakınanlar ve güzel bir ahlaka sahip olanlardır” diye buyurmuştur.