Perdeyi araladım,ince ince çiseleyen bir bahar yağmurunun büyüsüne kapılıp uzun bir yolculuğa çıktım düşler ülkesine.

“Kah çıkarım gökyüzüne seyrederim alemi/kah inerim yeryüzüne seyreder alem beni.”

Neden sonra masalın başına döndüm,kalemi elime aldım,dakikalarca önümdeki kağıda baktım. Tek kelime bile yazamıyorum. Oysa kağıt üzerine döküp gün yüzüne çıkarmayı düşündüğüm bu öyküyü düşlerimde yazmıştım. Hem de kaç kere.