Bir varmış bir yokmuş. Dünyanın her yerinde çocuklara masallar anlatılırmış. Japonlar, Çinliler, kamp ateşinin etrafında toplanmış yerliler, buzdan kulübelerinde yaşayan eskimolar, Afrika’daki kabileler… Büyüklü küçüklü herkes sus pus kesilip, gözlerini heyecanla açar ve büyüklerin anlattığı masalları dinlermiş. Bunlar rengarenk masallarmış. Pembe Masallar’da olduğu gibi, İnsancık’lar, devlerle, kötü kalpli büyücülerle, canavarlarla kıyasıya mücadelelere girişirler, bazen korkarlar çoğu zaman da gülerlermiş. Çocuklar, sonu mutlu biten bu masalları akıllarında ve yüreklerinde taşıyarak yataklarına girerlermiş. Her masalın sonunda bir ders olurmuş, her masalın sonunda başka bir masal.Pembe Masallar – İnsancıklar çocuklar masalsız kalmasın diye!.. Masalsız çocuk kalmasın diye varmış.