Bir varmış bir yokmuş, Gepetto adında yaşlı bir marangoz varmış. Herkes ona Gepetto Baba dermiş. Gepetto Baba bir gün bir kukla yapmaya karar vermiş. Bir odun parçası bulmuş, aletlerini almış, kuklayı yapmaya koyulmuş. Önce saçlarını, alnını, sonra da gözlerini yapmış. Ama gözleri bitince bir de ne görsün? Bu gözler dönüp kendisine dikkatli dikkatli bakmıyor muymuş. Gepetto Baba çok şaşırmış bu işe. Gözlerden sonra burnu yapmış.

Ama burun biter bitmez uzamaya başlamış. Gepetto Baba, onu elinden geldiği kadar yontuyormuş ama o kesip kısalttıkça, şımarık burun kendiliğinden uzuyuveriyormuş. Burundan sonra ağız yapmış ağız daha bitmeden gülmeye, Gepetto ile alay etmeye başlamış.

Gepetto Baba kızmış:

“Gülmesene öyle!” diye çıkışmış…