“Ben mi neredeydim?
Her zamanki yerimde “İ” harfinin üstünde
İ’sa aldı beni, nasıralı elleriyle sevdi
Eğilip kulağıma dedi:
“tanrıya küstüm”
Çarmıhtan yere düştüm
1400 yıl sanki düştüm
Düşümde, alİ’yi gören çocuğun düşünü gördüm.”