Son Umut

Ruhumun yine sıkılıp bunaldığı bir anda, şehrin en ünlü kitapçısına gitmiştim. Hiçbir açıklama yapmadan, “Kitap istiyorum” diye daldım içeriye” Usta bir psikolog tavrıyla, orta yaşlı bir bayan dikildi karşıma” “Bir kitap tavsiye edeceğim size,” dedi. “Bu kitabı okuyunca, yazarın diğer kitaplarını da bir an önce okumak isteyeceksiniz.” Kitabı, klasik bir deyimle “bir soluk”ta bitirdim. Nerede mi? Oracıkta” Hem de iki saat içinde” Yaşanmış, ibretli ve sırlarla dolu hayat öykülerinin satır aralarında kendimi bulmuştum. “Acaba,” dedim. “Ben de ibretli hayat hikâyemi anlatsam, benim öyküm de yolunu kaybetmiş, ümidini yitirmiş genç kuşağa bir kılavuz olamaz mı?” Bunun için, umutsuz dünyamın “Son Umut”unu sizinle paylaşmak istedim. Oradaki olayların ve sahnelerin, hayatınıza ışık olması niyetiyle”