Bir dönem: 12 Mart sonrası-12 Eylül öncesi. Çalkantılar, huzursuzluklar içindeki Türkiye. Bir avuç aydın sanatçı hem toplumsal, hem bireysel sancılarla var olma mücadelesi veriyor. Yurtiçinde ve yurtdışında. Birbirlerine yazdıkları mektuplarla soluk almaya çalışıyorlar. Şimdi sararmış o sayfaları Türk sinemasının usta yönetmeni Halit Refiğ bugün ve gelecek zaman için saklamış…

“Sevgili Halit Bey mektupların yayımlandığını göremedi. Bu mektuplar birer emanet gibi geliyordu bana. Sanat, kültür, düşünce hayatımıza katkılarının büyük olacağını vurgulamak zorundayım. Şimdinin kof ortamıyla 1970’lerin çarpıntılı, kaygılarla yüklü, hep ‘güzel’ bir şeyler yapmak ülküsüyle dolup taşan ortamını, o bambaşka ortamı kıyaslayanlar elbette çıkacaktır.”

– Selim İleri

Sevgili Halit, bir mektup-roman gibi okunuyor.