Türkiye’de modern şiir, hesaplaşmanın şiiridir. Çünkü her yeni kuşak kendinden önceki kuşağın eleştirisini yaparak yolunu açmıştır. Bu hesaplaşma kültürü Beş Hececiler, Yedi Meşaleciler, Garip, Mavi Hareketi, İkinci Yeni ve Toplumcu Gerçekçi gibi şiir anlayışlarının doğmasını sağ¬lamıştır. Bu çatışmanın temelinde sadece şiirsel meseleler yatmıyordu. Aynı zamanda her yeni kuşak; şiir iktidarını ele geçirme güdüsüyle hareket ediyordu.

“Sıcak Demir, tavın ve çekicin arasında kalan şiirin hikâyesidir.”
Şiirleriyle, dergilerde şiir üzerine yazdıklarıyla ve Arabesk Yeniden çalış¬masıyla tanıdığımız İsmail Afacan, bu kez Türkiye’de modern şiirin serü¬venine odaklanıyor. Sıcak Demir, Afacan’ın bu odak kapsamında dönem tanığı şairlerle ve şiir tarihi alanında uzman akademisyenlerle yaptığı söyleşileri içeriyor. Şiirin 1923 – 2000 yılları arasındaki seyrini soruş¬turan Sıcak Demir, poetik kavgalara, siyasi ve toplumsal dönüşümlere, kanonik mücadelelere dair önemli bir kayıt.
Kısacası Türkiye’de modern şiir; kavganın, zaferin ve yenilginin şiiridir. Her akımın yolculuğu bu seyirde ilerler. Ki bu seyri yaşayanlar şiirimizin şanslı isimleridir.