“Bahsettiğiniz çocuk işte bu Beyim,” dedi Reas. “Şu an gözünüze kötü görünebilir ama onu bir de yıkanıp temiz kıyafetler giymiş halde görün derim. Zor işleri kolaylıkla becerebilir. Gördüğünüz gibi güçlü ve sağlıklı, vücudunda hiçbir bozukluk yok. Eğer sorun çıkarırsa onu yola getirmek için biraz hırpalamanız gerekebilir ama bunu hangimiz yapmıyoruz ki? Onun için ne kadar ödemeyi düşünüyorsunuz Beyim?”

Olaf çok şaşırmıştı. Ayrıca yabancının onu satın alıp, Kraliçe Gunnhild’e götüreceği düşüncesinden de bir hayli tedirgin olmuştu.

“Onun için sana iki gümüş veririm,” dedi Sigurd. “Ve bu pazarda, yetişkin bir erkek köle için biçilen değer.”

Reas bir süre düşünüp Olaf’ı inceledikten sonra, “Hayır,” dedi. “Bugün pazar yerinde onun gibi birini bulmanız mümkün değil beyim. Eğer biraz daha temiz olsaydı, onun sevimli bir çocuk olduğunu fark ederdiniz. Gözlerine bir bakın! Hiçbir kadının gözleri onunkiler kadar güzel olamaz. Ya teninin pürüzsüzlüğüne ne demeli? Ayrıca çok yeteneklidir de! Kendi öz oğlum Rekoni bile onun kadar akıllı değildir. Yarım gün boyunca hiç yorulmadan koşabilir. Rathsdale’deki en yüksek ağaca kolaylıkla tırmanabilir. Hiçbir deniz canlısı suda onun kadar ustalıkla yüzemez. Sizce iki gümüş onun gibi biri için adil mi Beyim?”…