Salonda bahçedekilerin kahkahaları işitilebiliyordu. Süreyya, canı sıkılanlara özgü bıkkınlıkla “Çılgın kız” diye söyledi. Balkona açılan büyük kapıdaki parmaklığa dayanmış dışarıya bakan karısı dönüp: “Bu gece hava ne güzel!” dedi.

Bu nisan gününüz akşama doğru başlayan yağmurlu yarım saat sonra dinmişti; yaş bir yeşilliğin üstünde şimdi altınlı İncileriyle lâcivert gökyüzü titriyor, toprağın, ağaçların ıslak soluğu her şeyin içine işliyordu.