Komşumuz Hoca Efendi’nin evine gire çıka, elini öpüp duasını alırken bir gün elimi Hoca Efendi’ye kaptırdım. Altında bakal, attar dükkanları bulunan koyu kurşuni, yüksek okulun binasını günde belki beş on kere dışarıdan görürdüm. Ama içerisine hiç girmemiştim. Gir deseler, doğrusu birdenbire içeriye dalacak kadar istekli değildim.