“Felsefi şiir, şiir üzerine felsefi bir metin değil, felsefi olmakla
ıralanan bir şiir anlayışını dile getiren poetik bir metin.”
Yücel Kayıran’ın poetik metni Felsefi Şiir, bir kitap bütünlüğünde ve Evet, Etik!  kitabıyla birlikte ilk defa 2007 yılında yayımlandı. O günden bugüne birden fazla baskı gördü ve bu süre içerisinde Kayıran’ın, dünyagörüşü ile ideolojiye dayalı şiirin karşısında konumlandırdığı şiir anlayışı üzerine çokça yazılıp çizildi. Everest Yayınları tarafından hazırlanan bu gözden geçirilmiş ve genişletilmiş baskı birçok niteliğe sahip: Felsefi Şiir – Tinsel Poetika, bu baskıda ilk  defa   Evet, Etik! ’ten ayrılarak bağımsızlık kazanmakla birlikte, heybesine daha önce yayımlanmamış yeni denemeler de ekliyor. Kayıran, şiiri ideoloji, dünyagörüşü, realite, politika, bilgi, metafizik, varoluşçuluk, hayal, olanaklılık gibi birçok kavramla birlikte irdeliyor; çağın şiirini ve felsefesini yorumlarken şaire ve eleştirmene yeni yollar teklif ediyor.
Felsefi şiir, ne felsefi söylemle kurulan bir şiirdir ne de felsefenin ortaya koyduğu bilgiye dayalı bir şiirdir. Felsefi söylemle ve bu söylemin içerdiği felsefi akıl yürütme sistematiğine göre yazılan bir “şiir” zaten şiir olmaz. Felsefenin, yani filozofların ortaya koyduğu bilgiye dayalı olarak yazılan “şiir” de, yaratıcılık ve sözkonusu şaire aitlik ilkesi bakımından şaibeli bir durum yaratır. Felsefi şiir, şairin “felsefi göz” edinmesi gerektiğini ileri sürmektedir. Şairler, ideolojik ve dünyagörüşü gözü yerine, bir felsefi göz edinmelidir. Bu, felsefi şiir anlayışının birinci ilkesidir.